αφιερώματα και συναντήσεις

για
ταινίες,
 τη μνήμη της εικόνας
και τα κοινωνικά ΄θέματα


στο
φεστιβάλ της Ρόδου
Ecofilms

 

 


 
 αφιερώματα  '07|'06|'05|'04
<%Do while rsCategories.eof=false%> <%Call RenderMovies (rsCategories("CATEGORY"), sTableName)%> <%rsCategories.MoveNext%>
<%Do while rsCategories.eof=false%> <%Call RenderMovies (rsCategories("CATEGORY"), sTableName)%> <%rsCategories.MoveNext%> <%Loop%>
 Η Περιπέτεια της  Μνήμης  |  Jean-Daniel Pollet  1936-2004
 
 

Ο Ζαν-Ντανιέλ Πολέ είναι ένας ποιητής που χρησιμοποιεί τον κινηματογράφο για να σκαρώσει τη δική του ποίηση. Έχει πάνω απ’ όλα ευαίσθητη ματιά, θα έλεγα, στα χρώματα. Οι πιο πολλές ταινίες του, στις οποίες πραγματικά απελευθερώνει το παιχνίδι αυτής της έμπνευσης, όπου προέχει το χρώμα, αποδεικνύουν επίσης ότι είναι ένας απροσποίητος και αυθόρμητος ζωγράφος. Όλα αυτά γίνονται κινηματογράφος. Πρώτα απ’ όλα όμως είναι ποίηση. Υπάρχει πολύ μεγάλη αντιστοιχία ανάμεσα στον κινηματογράφο που λαμβάνεται σαν θετική πλάνη, τη φωνή και όσα μπορούμε να φανταστούμε.

(Philippe Sollers / Surpris par la nuit)
 

Γιατί να με ελκύουν τα ερείπια της Παλμύρας, του Μπάλμπεκ, της Αιγύπτου; Γιατί να μαγεύομαι τόσο; Γιατί να μη μαγεύομαι άμεσα από τη ζωή, από την καθημερινότητα; Τι να απαντήσω; Είναι ότι εκεί υπάρχει κάτι αναλλοίωτο, ενώ η ζωή είναι φτιαγμένη από τραγωδίες. Εκεί δεν υπάρχει πια τραγωδία. Εκεί υπάρχει το εμείς. Δηλαδή, στις Βάσσες, ξαναβρίσκω το «εμείς».

Είναι λίγο δύσκολο να βρω τα κοινά ανάμεσα σ’ αυτό και σε μια σπασμένη στάμνα. Στη στάμνα δεν υπάρχει το «εμείς». Η στάμνα έσπασε. Γιατί την προτιμώ σπασμένη κι όχι ακέραια; Ας αφήσουμε και λίγο μυστήριο, γιατί αν ήξερα τι να πω ακριβώς, θα ήμουν ορθολογιστής, θα έκανα ορθολογικές ταινίες, που θα έλεγαν συναφή πράγματα και ίσως να μην ενδιέφεραν κανέναν πια…

(Jean-Daniel Pollet, Tours d’horizons, Editions de l’Œil 2005)

Μόλις πέρασα την τόση δα μικρή γιουγκοσλάβικη μπάρα και μετά την τόσο δα μικρή ελληνική μπάρα, μου ήρθε η αναλαμπή της ζωής μου. Εδώ γεννήθηκα, σ’ αυτήν τη χώρα γεννήθηκα. Γιατί; Ίσως γιατί ακουγόταν μια μουσική από ένα τζουκ-μποξ, που βρισκόταν κάπου εκεί, ίσως κάτι άλλο, ποτέ δεν έμαθα, αλλά είπα: είναι χώρα μου όσο η ίδια η χώρα μου.

 

Φιλμογραφία Filmography

2001 Ceux d’en face, 90’

1997 Dieu sait quoi, 90’

1991 Trois Jours en Grèce, 84’

Contre-courant, 8’

1990 L’Arbre et le Soleil: Mas-Felipe Delavouët et son pays, 73’

1989 Contretemps, 105’

1986 Au Père-Lachaise, 13’

1978-1980 Afrique (lost)

Pour Mémoire (La Forge), 61’

1976 L’Acrobate, 101’

. Pascale et Madi (lost)

1974 L’Ordre, 42’

1972 Le Sang, 85’

1971 L’amour c’est gai, l’amour c’est triste, 95’

Le Maître du Temps, 90’

1968 Les Morutiers, 20’

La Femme aux cent visages, 10’

Tu imagines Robinson, 87’

1967 Le Horla, 38’

Le Soleil et l’Ombre, 62’

Dim Dam Dom, Les Mariés de Robinson (or Mariages à Robinson), 16’

Dim Dam Dom, Chez Georges et Rosy (or Cours de danse), 9’

Dim Dam Dom, Six robes longues sur la glace (or Les Robes sur la glace, ou La Patinoire), 10’

Dim Dam Dom, Les Femmes au bain, 10’

Dim Dam Dom, Les Gifles au cinéma (or Têtes à claques), 10’

Dim Dam Dom, Les Baisers au cinéma, 10’

Dim Dam Dom, Les Femmes dans le western (or Mini-Western), 10’

1966 Une Balle au cœur, 93’

1965 Rue Saint-Denis, 12’

1964 Bassæ, 9’

1963 Méditerranée, 44’

Léon dans les Fleurs du Mal (lost)

1961 Gala, 19’

1960 La Ligne de mire, 70’

1958 Pourvu qu’on ait l’ivresse, 21’

 

 

σχεδιασμός n.n.

ecofilms.gr©2004